บทที่ 10
สาวิตรเข้าไปทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำเสร็จเรียบร้อย เมื่อออกมา เสียงโทรศัพท์ผ่านไลน์ก็ดังขึ้น เขาหยิบมือถือขึ้นดู ธิโมทีนั่นเอง ที่ผ่านมา น้องชายของเขาส่งข้อความมาทักทายอยู่ตลอด วันนี้คงมีอะไรพิเศษ ถึงได้กดโทรมาหาเขา
“เป็นอย่างไรบ้างครับ” เจ้าน้องชายทำเสียงสนุกสนานทักทายมาในสาย
“สบายดีทุกอย่าง ไม่มีอะไร” เขาตอบ
“มีสิครับ ฝันไปถึงไหนแล้วครับ” สาวิตรหัวเราะ เรื่องนี้เอง ถึงเขาข้ามประเทศกลับมาอยู่เมืองไทยแล้ว ธิโมทีก็ยังมาตามทวงให้เล่าเรื่องนี้อยู่
“อืม จะเริ่มต้นอย่างไรดีล่ะ” เขาว่า
“ยังไงก็ได้ ตามที่อยากเล่า”
“พี่ได้เห็นอดีตของตัวเองนิดหนึ่งแล้ว ในตอนที่เห็น พี่มีชื่อว่ามิ่ง” แล้วเรื่องราวต่างๆ จากความฝันก็พรั่งพรูจากปากสาวิตร เรื่องชีวิตรันทดของมิ่ง เรื่องสาวงามที่ชื่อปราง เรื่องบ้านพ่อครูพัน และเรื่องพ่อขุนบางกลางหาว..
“พี่เห็นท่านชัดจนวาดรูปท่านออกมาได้แล้วนะ อยากเห็นไหม เดี๋ยวส่งไปให้ดู”